Tuesday, February 28, 2012
Friday, February 24, 2012
KISLAP SA LANGIT
Tulad ng luha kong walang patid sa pag-agos, ang pag-ibig ko'y hindi rin napapagod.
Alam ko nandiriyan ka lang. Nakikita mo ba ako? Tinatanaw mula sa malayo. Tulad ko, nakatingala at sayo ay nakikiramdam.
Ang bawat haplos ng panggabing simoy ng hangin ay nagdudulot ng pangungulila. Ngunit ang bawat kislap ng bituin ang syang pumapawi nito. Ang tila wala nilang kapagurang pagkindat ay nagpapatunay na hindi mo ako iniiwan kahit isang saglit.
Maari ba kitang muli'y mahawakan?
Pipikit ako at dahan dahang itataas ang mga kamay, at sa hangin ako'y aasang ikaw ay muling mahagkan.
HAGDAN PATUNGONG LANGIT
Siguro nga masyadong naging malupit ang mundo sa akin.
O sa mga taong katulad ko.
Sa bawat hampas ng latigong nag-iiwan ng pilat, sa bawat latay na sakit ay walang kahalintulad, may malinaw na ilog na sa aki'y naghihintay. Payapa upang aking kauhawan ay maibsan. Upang sakit ng katawa'y malunasan.
Sa bawat init, alam kong may lamig na kapalit.
Sa bawat luha, may katumbas na ngiti.
At sa bawat pagdurusa, alam kong may naghihintay na pag-asa.
At alam ko, liwanag ay kaylapit na.
Abot na ng aking kamay, hinihipo dulo ng aking daliri.
At humahalik na sa aking pisngi.
Ako'y pumikit at payapang napangiti.
Subscribe to:
Posts (Atom)