pagkalipas ng mahabang panahon

pagkalipas ng mahabang panaho'y muli kong nasilayan ang liwanag..

at saglit na naharuyo sa mapanlinlang na ligaya..

tinalikuran ang paniniwalang matagal ko ring niyakap..

nagpakalunod sa daloy na 'di tiyak ang hangganan.

kahit sandali, kahit saglit lamang, bakit nila ipagkakait?

sila lang ba ang may matatawag na karapatan?

pangarap ko ba'y habang-buhay na lamang hahadlangan..

nang itim na aninong nagsusumiksik,

sa pagkatao ko'y ayaw bumitiw.

pagkalipas ng mahabang panaho'y muli kong naaninag..

ang kinang mong aking inalagaan,

sa tagong bahagi ay aking binantayan

ayaw pakawalan at mariing niyapos

sa isang lugar na 'di matatanaw.

muli akong umasam,

pag-asa'y muling nag-umalpas,

damdamin ko'y sadyang hindi napigilan,

o sadya lamang talagang ayaw kong pigilan.

pagkalipas ng mahabang panaho'y muli kong nakita,

isang pangarap na gustong lumipad,

ang damdamin ay pilit pang nagkukumawala,

mabilis, kumawala, lumipad!

sa himpapawid ay kaybilis umangat.

ngunit sa isang iglap, biglang lumagapak.

dahil lamang sa isang katotohanang aking nakalagtaan.

pagkalipas ng mahabang panahon..

pagkalipas,

mahabang panahon..

mahabang panahon..

panahong sasapat sa isang katotohanang mundo'y umiikot

at ang lahat ng inalagaan ko, iningatan at binantayan..

dahil sa panahong lumipas ay kailanma'y hindi na aakma..

sa mundong aking pinangarap pagkalipas ng mahabang panahon.